© N. Sukumar.

Dit beeld stelt Lao Tse voor.
Het staat aan de voet van de berg Wu Shan in Fujian, China.
Lao Tse is waarschijnlijk een fictieve figuur.


De Amerikaans Chinese schrijver Lin Yutang (1895 - 1976)
vat het Taoïsme simpel en mooi samen in zijn boek uit 1937
‘the importance of living’:

‘De wijsheid van het domme.
de schoonheid van het trage,
de aanvulling van het stomme
het voordeel van het lage.’

Toelichting bij het Taoïsme.

Het Taoïsme gaat over de weg van de mens, in balans met de natuur.
Zonder verzet (wu wei) meegaan met de stroom van yin en yang.
Natuurlijke anarchie en innerlijke harmonie.
De recente chaostheorie in een oeroud filosofisch kader.
Het is een filosofie, een manier van leven en een religie.
In het westen wordt enerzijds de filosfie bestudeerd en anderzijds de praktijk van meditatie en fysieke oefening zoals Tai Chi en Chi Kong.

De kern van het taoïsme bestaat uit eeuwenlang mondeling overgeleverd gedachtengoed dat rond 400 jaar voor Christus voor het eerst is opgeschreven. Vervolgens zijn deze teksten telkens weer aangepast aan de behoefte van dat moment. Vrede en geen oorlog. Zie tekst 80 van de Tao Te Jing, een van de kernboeken van het Taoïsme.
In de tijd van de Han dynastie (2de eeuw voor Christus) werd het Taoïsme een volksreligie en werden er goden aan het taoïsme toegevoegd.
Geleidelijk aan zijn er vele Taoïstische stromingen ontstaan. Vaak met invloeden uit Boeddhisme, Hindoeïsme en Confucianisme. Dit Confucianisme staat tegelijkertijd ook vaak lijnrecht tegenover het Taoïsme. Confucianisme  kent strakke regels en deen strakke ierarchie. Taoïsme is meer anarchistisch, pacifistisch en individueel. Het neigt meer naar ons 'laissez faire', alles wat er is, dat mag er zijn. Tegelijkertijd mediteert een Taoïst dagelijks, doet zijn Tai Chi oefeningen en leeft zeer gedisciplineerd en in grote eenvoud, gericht op het ontwikkelen van zijn of haar innerlijke kracht.

Het Taoïsme is vaak verboden en Taoïsten zijn en worden vervolgd.
De meeste heiligdommen, tempels en kloosters zijn vernietigd.
Dit is vooral gebeurd in de de 19de en 20ste eeuw.
Het Taoïsme herleeft momenteel weer als filosofie,
en in China ook als religie.
Het is een van de vijf erkende godsdiensten in het huidige China.
Het is bovendien een van de grote geestelijke stromingen,
naast Christendom, Islam, Jodendom, Hindoeïsme en Boeddhisme.

De invloed van het Taoïsme is groot en grotendeels onzichtbaar,
want niet benoemd of georganiseerd.

De Tao Te Tjing behoort tot de meest vertaalde boeken ter wereld.
Het is een van de drie klassieke taoïstische boeken.
De I Tjing, het boek der veranderingen, bekend als orakelboek, wordt eveneens als Taoïstisch basisboek genoemd, maar wordt ook aan het Confucianisme toegeschreven. Dit zegt al iets over het door elkaar lopen van deze stromingen.  Zie bijvoorbeeld: http://www.i-tjing.nl/
De geschriften van Zhuang Zi vormen het derde boek. Deze bundel met humoristische en schitterende verhalen, is in 2007 voor het eerst in het Nederlands verschenen in een prachtige vertaling van Kristofer Schipper.

Via de zijderoute raakte het Taoïsme bij de oude Grieken bekend.

Er zijn significante verschillen tussen de Europese oude filosofie en het Taoïsme.  Zo is er in het Taoïsme geen sprake van goden en van een schepper of van een zorgende God. De Tao was er altijd al en bracht het één voort. Hieruit ontstond twee en vervolgens drie en zo ontstonden de tienduizend dingen, alles wat er is.

Omdat uitgegaan wordt van de Tao, het ene oerbeginsel, is alles hieruit afkomstig en hoort alles bij elkaar. Alles vult elkaar aan, zoals yin en yang, in plaats van dat de dingen tegenover elkaar staan.

Het Taoïstische denken is cyclisch en niet lineair. Het gaat om de permanente cyclische beweging in plaats van om een statische situatie.

Het gezin, de familie, de voorouders, de naasten zijn belangrijker dan de gemeenschap. Maar allereerst is er de Tao.

Het Taoïsme heeft geen regels of wetten nodig, omdat alles zijn natuurlijke loop volgt en de Tao altijd voor het goede kiest.

Het Tao heeft zelfs niets nodig, omdat in het niets alles mogelijk is.

Het taoïsme kent in principe geen interne conflicten of rivaliteit en is in principe evenmin te vertalen in macht of machtstructuren. Het Taöisme bestrijdt iedere vorm van absolutisme.


Meer informatie over het Taoïsme kunt u vinden via de linkpagina.