©  2017 George Burggraaff Copyright 2017 George Burggraaff

Beginpagina
Trefwoordenindex
Andere Tao bronnen
Historie van deze site
Abonnement op nieuwe Tao pagina's


 
© 2017 George Burggraaff, Roeland Schweitzer

Over de Tao Te Tjing

Tjing betekent “een bundel  teksten” (Tjing)
“over de weg of de bron” (Tao),
en over “de innerlijke kracht” (Te).

In het huidige officiële Chinees (Pinyin) is het overigens Dao De Jing.

De Tao Te Tjing is een boek met 81 Chinese, korte, poëtische,
filosofische teksten. De teksten zijn rond 400 voor Christus opgeschreven. Voor het grootste deel gaat het om teksten / gedichten die dan al eeuwenlang
mondeling zijn overgeleverd.

De Tao is het hoofdbegrip van het boek, de kern van alles.
Te kun je zien als de werking van Tao in alles en ieder levend wezen.
De Tao Te Tjing en het orakelboek I Tjing zijn de twee bekendste canonieke teksten van het Taoïsme. Het Taoïsme is zowel een religieuze stroming in China, als de filosofie rondom de Tao. Lees meer over het begrip Tao.

De Tao Te Tjing geeft een uitleg over het ontstaan van het leven
en gaat over de relatie tussen de mens en dit oerprincipe.
Tegelijkertijd is de Tao Te Tjing praktisch, gericht op het dagelijks leven.
De Tao Te Tjing geeft concepten over hoe te handelen en te regeren,
waarbij de zorg voor het eigen lichaam en de zorg voor het land
min of meer samenvallen. Tekst 13. Dit ook omdat dagelijkse meditatie als belangrijk wordt beschouwd om goed te functioneren en verbonden te zijn met het oerprincipe, de Tao.  Tekst 4, 47 en 56.
De Tao Te Tjing  stelt ons voortdurend vragen en maakt veelvuldig gebruik van paradoxen, schijnbare tegenstellingen.
De Tao Te Tjing gaat uit van kosmische eenheid en daardoor de eenvoud van alles. Het boek is anti-elitair (o.a. tekst 77) en anti-militairistisch, tekst 31.

De teksten dienden onder meer als lessen voor jonge keizers.
Het is een oeroud managementboek en een levensboek.

Van circa 2500 tot 1100 voor Christus kende China een tijd
van vrede en welvaart. Daarna ontstonden eeuwenlange oorlogen
tussen allerlei stadstaatjes.
De Tao teksten bevatten een weerklank, een romantische echo
van die voorbije periode van vrede en leveren kritiek op de vechtende staten en het voeren van oorlog. Zie oa de prachtige tekst 31.
De teksten zijn oorspronkelijk mondeling overgeleverd.
Hiertoe zijn er ritme en herhalingen ingebracht.
Dit helpt met onthouden en voordragen.
Uiteraard zijn de teksten ook regelmatig aangepast.
Tenslotte zijn de teksten opgeschreven.
Afgebakende stukjes tekst gecalligrafeerd
op een bamboeplankje, of op zijde.
De plankjes zaten met leren veters aan elkaar.
In Chinese graven zijn plankjes teruggevonden.
De veters waren vergaan, daarom zijn er verschillen in volgorde.
Er zijn ook verschillen in de teksten.
Er zijn stukken toegevoegd en weggelaten en soms is te zien
dat er meerdere mensen aan de teksten hebben gewerkt.
Er is bijvoorbeeld commentaar of een conclusie toegevoegd in de slotregels.
Het boek behandelt in essentie drie thema’s:
1 De ontwikkeling van het leven.
2 Hoe te leven.
3 Hoe te regeren.

Lao Tse geldt als naam van de auteur.
Lao Tse betekent "oude meester".
Zijn bijnaam is ‘vadertje langoor’.
Waarschijnlijk heeft Lao Tse niet bestaan.
Er bestaat een mooi verhaal over Lao Tse die teleurgesteld het rijk verlaat.
Bij de grens aangekomen wil een grenswachter hem pas doorlaten
als Lao Tse eerst zijn wijsheid opschrijft.
Dit zou het moment zijn waarop de Tao is opgeschreven.

Sinoloog Kristofer Schipper denkt dat het boek door één auteur is opgeschreven en dat er met name achterin nieuwe teksten en wijzigingen zijn aangebracht. Zijn Nederlandse vertaling is een aanrader. Zie mijn bronnen.

Na de bijbel is de Tao Te Tjing een van de meest bestudeerde boeken ter wereld. De invloed geldt tot op de dag van vandaag.
Wie China wil leren kennen, die komt de Tao tegen en Confusius.

De Tao vertalen is niet eenvoudig door de aard van de tekst.
Zie de begintekst hiernaast en bijvoorbeeld ook de toelichting bij tekst 40.
De Tao kent geen lidwoorden, geen persoonlijke voornaamwoorden en nauwelijks leestekens. Tekens kunnen zowel werkwoord als zelfstandig naamwoord zijn. Een teken heeft bovendien vaak meerdere betekenissen. Hierdoor zijn er ver uiteenlopende vertalingen in omloop. Bovendien zijn er verschillende versies van de Tao Te Tjing. In 1973 zijn in een graf uit 168 voor Christus bij Ma-Wang-Tui nieuwe teksten gevonden, afwijkend in tekst en volgorde. Deze teksten zijn 500 jaar ouder dan de reeds bekende teksten en ze waren veel begijpelijker. Robert G. Henricks heeft deze teksten vergeleken en op basis hiervan in 1989 een nieuwe vertaling gemaakt. Intussen is er nog meer nieuw materiaal gevonden. Sinoloog Kristofer Schipper heeft in 2010, mede op basis van alle nieuwe kennis, zijn vertaling met toelichting gepubliceerd bij uitgeverij Augusutus. Dit is mijn ijkpunt. uit 2010.

In de historie van deze site vindt u een verantwoording.



de eerste regels van de Dao De Jing in het Chinees.
De eerste (beroemde) regels bevatten elk slechts zes tekens
waaronder drie keer het teken voor Tao
en in de tweede regel het teken voor naam.
Letterlijk komt het op het volgende neer:
Tao kunnen Tao niet altijd Tao
Namen kunnen namen niet altijd namen


Zie tekst 1 en de toelichting hierop.

Voor een toelichting op deze website
zie de historie van dit project
Zie ook de pagina met bronnen.

Je kunt verder een abonnement op de nieuwsbrief nemen,
die bij deze website hoort.