©  2014  George Burggraaff
© 2015 George Burggraaff

Het Taoïstische symbool voor innerlijke kracht, Te.

Het Chinese symbool Te stelt mensen (links) voor
die het pad van het ware hart volgen.
Vooruitgaan, recht, naar het hart.

Toelichting bij het Taoïstische kernbegrip Te.

Na het woord Tao is Te het tweede woord in de titel Tao Te Tjing.
Dit woord ‘Te’, in het Pinjin ‘De’, wordt meestal met deugd vertaald.
In navolging van Kristofer Schipper kies ik echter voor ‘innerlijke kracht’,
omdat het begrip ‘deugd’ neigt naar ‘volgens de regels’.
Dit is confucianistisch en helemaal niet Taoïstisch.

Tao, de weg; Te, de innerlijke kracht; en Tjing, het boek.
Te is het handelen / zijn vanuit het oerprincipe, de Tao.
Te is de Tao zoals deze aanwezig is in alles wat is.
Aldus Wing-Tsit Chan in zijn Tao vertaling.
In de Tao bestaat handelen bovendien uit niet (sturend) handelen.
De essentie is prachtig zichtbaar in de uitdrukking: dat doet me deugd.

Het Te volgen, volledig durven te vertrouwen op je eigen innerlijke kracht,
dan kies je voor de Tao en ben je deel van de Tao.
Je eraan overgeven zonder te sturen, zonder bewust te handelen.
Te is de ongerepte staat vóór morele normen over goed en kwaad.
Te is het volgen van je hart, het volgen van de Tao.
Te is er vóórdat het zelfbewustzijn er is,
vóór de afscheiding van het ego van het totaal.
Te is de staat van het kind, het onbewerkte blok hout.
Sociale aanpassing en kennis bedreigen het Te.
Te is de spontane natuurlijke liefde, betrokkenheid.
Te is de blaasbalg uit tekst 5, de stilte tussen hemel en aarde.
Te is de manifestatie van de creativiteit van Tao.

Bij tekst 38, zo stelt men meestal, begint het tweede deel van de Tao Te Tjing.
Dit is het deel over de innerlijke kracht, Te.
In 1973 is in Ma-wang-tui een manuscript op zijde gevonden,
waarin het tweede deel juist het eerste deel is.

Over het Te gaan allereerst de teksten 10, 21, 38 en 51.
Te komt ook voor in de teksten 23, 28, 41, 46, 54, 55, 59, 65, 68 en 79.