©  george burggraaff 2016

Toelichting bij Tao tekst 20

Gevoed door de moeder.

Hou op met leren en je wordt niet meer gekweld.
De Tao heb je al, binnen in je.
Kennis is een uitdijend universum, met steeds weer nieuwe vragen.
De Tao vereenvoudigt tot er geen vragen meer zijn. Tekst 48
De zin bevat ook een sneer naar het confucianisme, waarin leren en kennis centraal staan.
Soms denkt men dat de eerste  regel bij de vorige tekst hoort.
Dan begint de tekst met vragen die niet te beantwoorden zijn.
Vervolgens komt er kritiek op vrolijke mensen.
Het klinkt wat zuur en verwijtend.
Is dit een somber zelfportret van een oude man die de aansluiting mist?
Zoals een pasgeboren kind dat nog moet leren lachen.

De regel doet denken aan de eerste regel van tekst 55:
Als je vervuld bent van idealen, dan ben je net een pasgeboren baby.
De plek om naar terug te keren kan zowel de Tao zijn,
als de baarmoeder, als de dood.
Dit is de Tao meester op weg, zwervend. En het is een zelfbespiegeling.
De Tao en het Taoïsme zijn niet het ideaalbeeld:
gevat, slim, rijk,vrolijk, succesvol.
En dan dat eenzame, 'ik ben anders'.

In China telt een individu net zo als bij ons, maar hier wel.
Arme Lao Tse, lastige eigenwijze denker.
En dan die mooie slotzin, gevoed door de grote moeder.
De aarde en de kosmos.
Toch niet alleen, nee, zelfs oneindig verbonden met het alles.

De tekst sluit aan bij de teksten 18 en 19.
Taoïsme versus Confucianisme
Het ongeregelde versus het goed geregelde.
Van deze tekst zijn veel varianten in omloop.
De tekst wijkt af in grondtoon en stijl.
Hierdoor zijn er twijfels over de authenticiteit.