 © 2021 George Burggraaff |
Toelichting bij Tao tekst 39Het Ene.Deze tekst gaat over de overgang van niets naar iets.De overgang van de Tao naar het zichtbare, de vonk. Het begin van hemel en aarde en alles wat er is, de overgang naar de wereld van de daad, het zijn van alles en onze omgang ermee. Het Ene gaat vooraf aan twee, yin en yang. Samen vormen ze drie, de basis van de tienduizend dingen, alles wat is, wat we kunnen waarnemen. Het is het begin van alle materie. Het maakt groei mogelijk, het leven. Zonder het ene zou er niets zijn. Het is dus ook heel klein en laag als water. In zekere zin is alles hier schatplichtig aan. Vanuit niets kun je iets worden. Niets gaat vooraf aan iets. Alles wat (iets) is, mag zich hiervan bewust zijn. Echte heersers doen dat. Nederigheid en eenvoud zijn altijd gepast. Een karakteristiek Taoïstisch uitgangspunt.. Geen (voor)ouders en partner is in het Confucianisme de laagste status. Dit is een aanwijzing dat deze tekst invloed van het latere Confucianisme heeft ondergaan. Pronken en glimmen (zoals jade) is ongepast. Opmerkelijk, zo'n kreet er tussen door als 'Niet dan?' Zoiets staat er echt in de oorspronkelijke tekst. Opeens wordt de tekst levendig. Of niet soms? De zin over de zegekar ontbreekt in sommige versies. Gezellig 'rommelen als een rots', dat dan weer wel. De Tao is soms zelfs grappig! Zie ook tekst 41. De volgende Tao teksten gaan ook over het ene: 14, 22, 23, 39. 42, |
|
Trefwoorden bij deze tekst: het Ene, eenvoud Terug naar de tekst Eerste versie van deze tekst Bewerking voor kinderen van deze tekst Beginpagina Toelichting algemeen Trefwoordenindex Titellijst Zoekfunctie voor deze site: Abonnement op de onregelmatige nieuwsbrief © 2021 George Burggraaff, Roeland Schweitzer |